Rycerze Kolumba na jubileuszu 100-lecia Archidiecezji Gdańskiej – świadectwo wiary i służby
W uroczystej atmosferze dziękczynienia i modlitwy 14 października w Katedrze Oliwskiej sprawowana była Msza święta z okazji 100-lecia Archidiecezji Gdańskiej. Na zaproszenie Metropolity Gdańskiego Arcybiskupa Tadeusza Wojdy w uroczystości wzięli udział przedstawiciele Episkopatu Polski, duchowieństwa i wiernych z całego Pomorza. Wśród uczestników obecni byli również Rycerze Kolumba, którzy wystawili Korpus Reprezentacyjny Rycerzy Kolumba w Polsce, a Radę Stanową reprezentował Brat Jacek Pisz - Skarbnik Stanowy.
100 lat wiary, tradycji i służby
Mszy świętej przewodniczył nuncjusz apostolski w Polsce, arcybiskup Antonio Guido Filipazzi.

Homilię, przygotowaną przez legata papieskiego - Arcybiskupa Seniora Pragi kard. Dominika Dukę - w jego zastępstwie, ze względu na stan zdrowia hierarchy, wygłosił bp Wiesław Szlachetka.
Uroczystość była nie tylko okazją do wspólnego dziękczynienia za wiek historii Kościoła gdańskiego, ale również do spojrzenia w przyszłość z odwagą i nadzieją.
„Trwajcie we Mnie, a Ja w was będę trwać” - przypomniał słowa Chrystusa kard. Dominik Duka, podkreślając, że to wezwanie staje się dziś szczególnie aktualne. „Moc Ewangelii zawsze okazuje się potężna. Trzeba jednak pamiętać, że nie jest ona jedynie zbiorem zapisanych tekstów. Ewangelia to moc Ducha Świętego, który działa w nas, jeśli Go wiarą przyzywamy”.
Kryzys jako wezwanie do duchowej odnowy
Jednym z najważniejszych wątków homilii było głębokie spojrzenie na zjawisko kryzysu w życiu Kościoła, wspólnoty i każdego człowieka. Biskup Szlachetka przypomniał, że kryzys nie jest znakiem Bożego opuszczenia, lecz zaproszeniem do głębszego nawrócenia i dojrzalszej wiary.
„Ale często, gdy pojawia się kryzys, uważamy, że winę za to ponoszą inni. Jakieś zewnętrzne okoliczności, nowe, niechciane ideologie, obce wpływy. Tymczasem to Bóg wyprowadził nas na pustynię i dopuścił kryzys” - mówił kardynał.
Wyjaśniał, że „pustynia” w sensie duchowym jest miejscem, w którym człowiek uczy się słuchać Boga bez rozpraszających głosów świata. To właśnie tam dokonuje się oczyszczenie serca i wiary, a Kościół odkrywa na nowo swoją misję.
„Musimy się zgodzić na to, że Ojciec Niebieski nas oczyszcza, wycinając to, co w nas nie jest stuprocentowo Boże. Po to, aby ten krzew, jakim jest Chrystus i Jego mistyczne Ciało - Kościół - przyniósł owoc obfity. Trzeba, abyśmy rozpoznali, że duszą, czyli siłą żywotną Kościoła, jest Duch Święty, Pan i Ożywiciel. To On ciągle odnawia Kościół i buduje w nim świętość”.
Wezwanie do autentycznego świadectwa
Homilia była również mocnym apelem o autentyczność wiary. Szczególnie mocno wybrzmiały słowa skierowane do wszystkich wiernych – także do Rycerzy Kolumba, których charyzmatem jest odważne świadectwo i służba.
„Człowiek, który w swoim istnieniu chce być prawdziwy i niezakłamany wewnętrznie, umiejący opowiedzieć się za wartościami, potrafi być solidarny z tymi, którzy zmierzają do prawdziwego dobra - nawet gdy to kosztuje” - mówił kardynał Duka, nawiązując do nauczania św. Jana Pawła II.
W tym kontekście kardynał Duka przywołał również dzieje „Solidarności”, która narodziła się właśnie w Gdańsku: - „To tu powstała pierwsza solidarność, która doprowadziła do przemian w Polsce i świecie. Było to najpierw zwycięstwo duchowe, a dopiero potem społeczne i polityczne”.
Krótka historia Archidiecezji Gdańskiej
Początki Kościoła na Pomorzu sięgają misji św. Wojciecha, który zginął męczeńsko w 997 roku niedaleko Gdańska. Przez wieki ziemia ta pozostawała miejscem dynamicznego rozwoju wiary, a także świadkiem wielu trudnych wydarzeń dziejowych.
Diecezja Gdańska została ustanowiona 30 grudnia 1925 roku przez papieża Piusa XI jako diecezja wolnego miasta Gdańska. Nowa wspólnota kościelna szybko stała się duchowym centrum regionu, a jej dzieje splotły się z dramatami II wojny światowej i powojennej odbudowy.
Po zmianach granic i ustrojowych przemianach XX wieku, decyzją papieża św. Jana Pawła II z 25 marca 1992 roku diecezja została podniesiona do rangi archidiecezji i metropolii gdańskiej, obejmującej również diecezje pelplińską i toruńską. Od tego czasu Archidiecezja Gdańska jest nie tylko duchowym sercem Pomorza, ale także ważnym ośrodkiem życia religijnego i społecznego całej Polski.
Rycerska obecność i świadectwo
Udział Rycerzy Kolumba w jubileuszowej Eucharystii był widocznym znakiem jedności świeckich z Kościołem i potwierdzeniem gotowości do służby, która stanowi istotę rycerskiego powołania. W procesji liturgicznej obecny był Korpus Reprezentacyjny Rycerzy Kolumba w Polsce, a Brat Jacek Pisz – Skarbnik Stanowy reprezentował Radę Stanową, powierzając w modlitwie owoce posługi Zakonu.

Misja Rycerzy w archidiecezji gdańskiej realizuje się w konkretnych działaniach, które łączą duchowość z czynem. Bracia wspierają Dom Samotnej Matki w Matemblewie, pomagają Siostrom Matki Bożej Miłosierdzia w Gdańsku-Świętym Wojciechu, a także podjęli się opieki nad mogiłą w Piaśnicy, dbając o pamięć historyczną i tożsamość narodową. Angażują się również w inicjatywy charytatywne, edukacyjne i duchowe, takie jak np. duchowa adopcja dziecka poczętego, pomoc uchodźcom z Ukrainy czy wsparcie parafialnych dzieł duszpasterskich.
Rycerze Kolumba są także aktywnie zaangażowani w organizację Marszu dla Życia i Rodziny w Gdańsku, dając publiczne świadectwo przywiązania do wartości życia ludzkiego od poczęcia do naturalnej śmierci oraz wspierając rodzinę jako podstawową wspólnotę społeczną i duchową.
Bracia włączają się również w swoich parafiach w ogólnopolski program formacyjny Cor - „Serce mówi do serca”, pomagający mężczyznom pogłębiać relację z Bogiem i odkrywać ich powołanie do służby. Wszystkie te inicjatywy są świadectwem, że rycerskie ideały nie pozostają teorią - są żywym działaniem w służbie Kościoła, rodziny i Ojczyzny.
Jubileuszowa Msza Święta w Katedrze Oliwskiej była nie tylko wspomnieniem minionych stu lat, ale przede wszystkim wezwaniem do budowania przyszłości opartej na wierze, solidarności i miłości. Rycerze Kolumba, wierni swojemu zawołaniu „Miłosierdzie, Jedność, Braterstwo, Patriotyzm”, ponownie potwierdzili swoje oddanie Kościołowi i gotowość do służby - nawet w obliczu kryzysów, które Bóg dopuszcza nie po to, by osłabić, lecz by oczyścić i umocnić swój lud.
Oprac. Jacek Pisz

