Kwiat, który nie więdnie - Maryja prowadzi Rycerzy Kolumba ku życiu

Objawienia Matki Bożej z Guadalupe z 1531 roku na wzgórzu Tepeyac w Meksyku zapoczątkowały niezwykły rozdział w historii naszej wiary. Maryja ukazała się prostemu Indianinowi Juanowi Diego, prosząc, by w tym miejscu powstała świątynia. Jej słowa przyniosły nadzieję i pojednanie - łączyły ludy rdzenne z nowymi przybyszami, wskazując na Boga, który jest Ojcem wszystkich.

Wizerunek Matki Bożej, cudownie utrwalony na płaszczu Juana Diego, do dziś zachowuje się w nienaruszonym stanie. Maryja z Guadalupe stała się nie tylko Patronką Ameryki, ale też znakiem życia i nadziei dla całego Kościoła.

Patronka Zakonu Rycerzy Kolumba

Zakon Rycerzy Kolumba - założony w 1882 roku przez bł. ks. Michaela McGivneya - od samego początku rozwijał się pod opieką Maryi. W XX wieku Rycerze coraz wyraźniej odkrywali, że to właśnie Matka Boża z Guadalupe najlepiej wyraża ich duchową tożsamość: troskę o życie, rodzinę i wiarę. To Jej słowa skierowane do Juana Diego pozostają duchowym drogowskazem dla członków Zakonu:

„Czyż nie jestem tu, Ja, któram twoją Matką?
Czyż nie jesteś w moim cieniu i w mojej opiece?
Czyż nie jestem źródłem twej radości?
Czyż nie jesteś w zagłębieniu mego płaszcza, w skrzyżowaniu mych rąk?
Czyż potrzebujesz czegoś więcej?
Niechaj nic innego cię nie martwi ani nie niepokoi.”

Te słowa streszczają rycerskie powołanie: zaufanie Bogu, miłosierdzie, jedność i braterstwo w działaniu.

Srebrna Róża - żywy znak wiary i obrony życia

Jednym z najbardziej rozpoznawalnych programów Rycerzy Kolumba na kontynencie amerykańskim jest Program Srebrnej Róży (ang. Silver Rose Program). To wyjątkowa inicjatywa modlitewna, która łączy wspólnoty od Kanady aż po Meksyk, niosąc przesłanie czci dla Matki Bożej z Guadalupe i obrony życia ludzkiego.

Program narodził się w 1960 roku w Monterrey (Meksyk), z inicjatywy młodzieżowej wspólnoty Rycerzy Kolumba Columbian Squires, którzy postanowili uczcić Maryję symboliczną różą. Rok później Rycerze wykonali pierwszą srebrną różę, która wyruszyła w pielgrzymkę przez granice trzech krajów Ameryki Północnej.

Fot. Archiwum Knights of Columbus

Do dziś tradycja ta trwa nieprzerwanie. Co roku osiem srebrnych róż wyrusza na swoje trasy z początkiem marca, rozpoczynając wielomiesięczną pielgrzymkę przez Kanadę, Stany Zjednoczone i Meksyk. Każda z nich zatrzymuje się w parafiach, kaplicach i wspólnotach, gdzie odbywają się nabożeństwa, modlitwy różańcowe, adoracje i Msze święte w intencji życia oraz pokoju.

Hasło programu - „One Life, One Rose” („Jedno Życie, Jedna Róża”) - streszcza jego sens. To modlitwa w obronie każdego ludzkiego życia, świadectwo solidarności z najsłabszymi i wyraz wdzięczności wobec Maryi, Matki Życia.

Fot. Archiwum Knights of Columbus 

Rozwijając tę inicjatywę, Najwyższy Rycerz Carl A. Anderson podkreślał jej głębokie znaczenie:

„To doskonały program dla Rycerzy Kolumba. Przez niego oddajemy cześć nie tylko Matce Bożej z Guadalupe i wyrażamy jedność naszego Zakonu, ale także potwierdzamy nasze oddanie świętości ludzkiego życia. To do Najświętszej Matki zwracamy się w modlitwie, gdy pracujemy nad zakończeniem kultury śmierci, która ogarnia nasze społeczeństwo. Myśląc w kategoriach ‘Jedno Życie, Jedna Róża’, jakże stosowne jest, że zwracamy się do Matki Bożej z Guadalupe, która objawiła swoją wolę przez Juana Diego i cud róż.”

(ang. “This is a perfect program for the Knights of Columbus. Through it we honor not only Our Lady of Guadalupe and express the unity of our Order, but we also reaffirm the Order’s dedication to the sanctity of human life. It is to the Blessed Mother that we turn to in prayer as we work to end the Culture of Death that grips our society. As we think in terms of ‘One Life, One Rose,’ it is most appropriate that we turn to Our Lady of Guadalupe who made known Her will through Juan Diego and the miracle of the roses.”)

Na kontynencie amerykańskim, program ten jest integralną częścią Wiary przez Uczynki w obszarze Życie. To nie tylko tradycja, ale żywy rytm duchowości Zakonu, który przez modlitwę i działanie broni tego, co najcenniejsze - życia, rodziny i wiary. Kulminacyjnym momentem każdego roku jest 12 grudnia - uroczystość Matki Bożej z Guadalupe, gdy róże kończą swoją pielgrzymkę w bazylice w Mexico City, składane u stóp Maryi jako znak wdzięczności i jedności całego Zakonu Rycerzy Kolumba.

Symbolika Róży - znak życia, modlitwy i poświęcenia

Róża w tradycji chrześcijańskiej od wieków jest symbolem piękna, czystości i miłości. W odniesieniu do Maryi przypomina o Jej dziewiczej delikatności i o tym, że w Niej rozkwitło samo Życie - Jezus Chrystus.

Historia róż w objawieniach z Guadalupe ma jednak szczególne znaczenie. To właśnie św. Juan Diego przyniósł biskupowi Zumarradze pęk kastylijskich róż, które w cudowny sposób zakwitły na jałowym wzgórzu Tepeyac w środku zimy. Maryja poleciła mu zebrać te róże jako znak prawdziwości objawienia, a gdy Juan Diego wysypał je ze swego płaszcza (tilmy), na jego tkaninie pojawił się znany nam wizerunek Matki Bożej z Guadalupe.

Ten cud stał się nie tylko potwierdzeniem wiary, ale także początkiem symboliki róży w duchowości guadalupiańskiej. Właśnie do tej sceny nawiązuje współczesny Silver Rose Program: srebrna róża niesiona przez Rycerzy Kolumba jest jak tamte róże przyniesione przez Juana Diego - znakiem posłuszeństwa wobec Maryi, dowodem wiary i narzędziem ewangelizacji.

Srebrny kolor róży symbolizuje czystość, wierność i odbicie Bożego światła. Każda róża przemierzająca kontynent amerykański jest niczym błyszczący płatek łaski - przypomnienie, że Maryja wciąż przynosi światu Chrystusa i zachęca, by ludzie Go nieśli dalej, z wiarą i miłością.

Zawierzenie i odnowienie

3 lutego 2001 roku, podczas swojej instalacji na Najwyższego Rycerza w Bazylice Matki Bożej z Guadalupe w Mexico City, Carl A. Anderson dokonał uroczystego zawierzenia Zakonu Matce Bożej z Guadalupe. Dwadzieścia dwa lata później, 3 lutego 2023 r., Patrick E. Kelly - trzynasty Najwyższy Rycerz - odnowił ten akt w tym samym miejscu.

Fot. Archiwum Knights of Columbus - Twórca: Serafin, Thomas 

Podczas uroczystości abp William E. Lori, arcybiskup Baltimore i Najwyższy Kapelan Zakonu, powiedział w homilii:

„Wpatrując się w Jej wizerunek i kontemplując Jej piękno… Maryja na nowo objawia to, czego ks. McGivney nauczał nas tak dobrze - objawia nas nam samym.”
(ang. “Gazing at her image, contemplating her beauty… Mary reveals anew what Fr. McGivney taught us so well - she ‘reveals us to ourselves’.”)

Maryja, która posyła

Maryja wie, że mówiąc o Niej, można doświadczyć obojętności lub niezrozumienia. Ale to właśnie do każdego z nas kieruje dziś swoje wezwanie. W każdym człowieku jest iskra, której Bóg chce użyć dla dobra innych. Jeśli w sercu pojawi się mur - blokada, wygoda, strach - Ona, najdelikatniejsza z kobiet, przychodzi, by ten mur zburzyć.

Jest Dziewicą, Świętą Maryją, Matką Boga, która wzywa, by iść, działać i nieść w świat Dobrą Nowinę. Tak jak Juan Diego przyniósł róże, tak i my możemy przynieść światu Chrystusa - przez modlitwę, pomoc, obecność i wiarę.

„Niechaj nic innego cię nie martwi ani nie niepokoi.”

Oprac. Jacek Pisz